Ненадејно и тивко, си замина Викторија – млада беровчанка, хуманистка и активистка, која својот живот несебично го посвети на заштита на животните и на оние кои никој не ги гледаше.
Со длабока тага, здружението Pro Anima потврди дека една од најпосветените борци за животински права повеќе не е меѓу нас. Во нивната објава се чувствува болката, неверувањето и огромната празнина што ја остави по себе.
Викторија беше една од основачите на Про Анима Берово. Од нејзината љубов започнаа првите спасени животни, првите мали победи, првите чекори кон една голема мисија која стана нејзина животна задача. Првото спасено животно го носеше нејзиното име – симбол на надеж и нов почеток.
Работеше тивко, упорно и со ретка посветеност. Дури и кога беше уморна, никогаш не се откажуваше. „До последниот ден, до последниот здив, беше таму каде што најмногу требаше – до животните“, пишува здружението.
За многумина, Викторија беше прибежиште. Глас на немите, сила на слабите, прегратка на исплашените. Оние што ја познаваа велат дека имала душа што не знаела себичност – целосно се даваше на добрината, на помошта, на животите кои зависеа од неа.
Нејзините колеги и пријатели жалат што не успеале да се простат. „Тоа е раната што најдлабоко сече“, велат – неизговорен збор, недадена прегратка, некажано „чувај се“.
Но, трага останува – во секое животно што го спаси, во секоја душа што ја врати од работ на безнадежноста, во секој човек што го инспирираше да биде подобар.
Берово, а и цела Македонија, изгубија млада жена која го правеше светот поубав и понесебичен.
Почивај во мир, Викторија.
Твоето светло ќе продолжи да гори таму каде што најмногу ти значеше – во очите на оние што ги спаси и во срцата на оние што ги допре, подвлекоа од здружението по повод тажната вест.

