By Info News Mk 
Коста Делов, затвореник во КПУ Штип осуден за обид за убиство на Зијадин Села, во интервју за „Претрес со Ландов“ отворено зборува за животот зад решетки, за изгубените години и за психолошката тежина што ја носи казната.
Тој вели дека најголемата болка не се ѕидовите и правилата на затворот, туку свеста за пропуштените шанси. „Страшно е кога гледаш дека животот продолжил без тебе,“ признава Делов, додавајќи дека најтешко му паѓа чувството дека времето минува, а тој останува на исто место.
„Скоро сите мои пријатели и пријателки имаат семејства, кариера. А јас каде сум?“ – прашува тој во разговорот.
Делов вели дека најголем дел од деновите го поминува во читање и самообразување. Често со шега коментирал дека затворот за него претставува „магистратура и докторат на државна сметка“, бидејќи уште од притвор почнал да навлегува во класичната литература.
Но, како што посочува, зачувувањето на психичката стабилност таму не е лесно. Човек мора внимателно да избира со кого се дружи, па така и самиот одржува контакт само со мал круг луѓе на кои им верува. Тоа, според него, е единствениот начин да остане ментално силен.
Разговорот со Коста Делов открива ретка перспектива – внатрешната борба на човек кој ги носи последиците од своите дела, но и болката по времето што неповратно минува. Како што самиот вели, затворските врати не болат колку годините што се губат зад нив.